این البته مشی دولت نهم است که در برابر رسانه های خارجی فروتن اند و مدام وقت و زمان می دهند و در برابر رسانه های داخلی منتقد سیاست دولت در تمامی عرصه ها حتی مجال طرح یک پرسش را نمی دهند. شاهد مثال ما گفت وگوی های چپ و راست و پشت سر هم رئیس جمهور با خبرنگاران و شبکه های مختلف تلویزیونی خارجی بود که در ایام عید چند تایی از آنها را شاهد بودیم و شاهدی بر بی اعتنایی به رسانه های منتقد، همانا نشست مطبوعاتی ایشان با خبرنگاران در زمان آزادی ملوانان انگلیسی که حتی یک رسانه منتقد فرصت طرح پرسش نیافت. اینکه می گوییم رسانه های منتقد به این دلیل است که این رسانه و یا روزنامه نگار منتقد است که با پرسش های خود مسوول دولتی را به پاسخگو بودن وامی دارد. در هر حال امیدواریم این فتح بابی که با سایت کتاب میراث خبر آغاز شده است تداومی نیکو یابد.
دوم؛ اما نکاتی درباره این گفت وگو که مهمترین پرسش های آن می توانست حول محل سابق نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باشد و البته برخی تناقض ها در رفتار و آمار هایی که دست اندرکاران نمایشگاه از متراژ اولیه مصلی دادند و بعد هم متاسفانه از سوی آنها تصحیح نشد، بلکه از سوی برخی دیگر از دلسوزان نسبت به فرهنگ، مثل نمایندگان عضو کمیسیون فرهنگی و یا نمایندگان عضو شورای شهر تهران عنوان شد. و جالب اینکه رئیس نمایشگاه بیستم در همین گفت وگو تاکید دارند که نظر کارشناسانه باید متکی و با پشتوانه آمار و ارقام باشد. پرسش این است که چرا کارشناسان شما ابتدا اعلام کردند، مصلی 50 هزار متر مربع فضا دارد و سپس این متراژ به زیر 20 هزار تا تنزل آمار داد.
متاسفانه یا به دلیل نبود اطلاعات دقیق نزد خبرنگار محترم خبرگزاری میراث و یا به جهت توافقاتی که از قبل بین نوع سوالات صورت گرفته، این پرسش ها طرح نشد. ضمن آنکه این گفت وگو با این پیش فرض صورت گرفت که هر چه آقای پرویز و تیم کارشناسانشان درباره تعیین بهترین مکان گفته اند قابل پذیرش است، درحالی که محل جدی این مناقشه همانا از دست دادن محل پیشین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران است. مکانی که به دلیل برگزار نشدن نمایشگاه مطبوعات، فضای بسیار بیشتری از سال های گذشته در اختیار دست اندرکاران نمایشگاه بود، اما به دلیل آنکه بالاترین مقام اجرائی مملکت خطاب به دو وزیر بازرگانی و ارشاد (درمراسم افتتاحیه سال قبل) چنان عتاب و خطابی را کرده بود (به جد یا به طنز) و رفتار شناسی ریاست محترم جمهور و واکنش های وی در این ایام نشان داده است که از برخی سخنان خود به زعم غیر کارشناسانه بودن باز نمی گردند(همانند تغییر ساعت رسمی، مقاومت در برابر تصمیم مجلس برای قیمت گازوئیل، و مواردی دیگر)، لذا این پیش فرض بسیار محتمل است که درباره نمایشگاه کتاب هم ایشان مصر بر این کار باشند.
یک قرینه هم داریم که گفته های خود آقای پرویز تا قبل از تصمیم گیری درباره محل نمایشگاه است. یادمان نمی رود که خبرگزاری کتاب وابسته به معاونت فرهنگی ارشاد، خبری ارسال کرد از گفت وگوی خود با آقای پرویز که ایشان سخنان رئیس جمهور درباره محل نمایشگاه در مراسم افتتاحیه نمایشگاه نوزدهم را شوخی خوانده بودند. این خبر بلافاصله روی سایت خبرگزاری اصلاح شد و مضمون آن شد رئیس جمهور نیز تذکراتی دادند (مقایسه کنید واژه شوخی را با تذکر)، این خبر در نشریه کتاب هفته با صورت اصلاح شده انتشار یافت .اما روزنامه کیهان خبر فاکس شده (همان خبر اولیه تنظیم شده) را کار کرد و واژه شوخی را هم در متن خبر به نقل از خبرگزاری وابسته به خانه کتاب به کاربردند.
این خبر و البته بی واکنشی وزارت بازرگانی و مرکز توسعه صادرات و دست اندرکاران نمایشگاه بین المللی درباره هجوم های بی سابقه به این مکان و تنزل دادن آن تا حد یک ویرانه و مخروبه ای که در حال ویرانی است و هر آن امکان دارد که فرو بریزد، خود سرشار از ناگفته هایی است که باید زمان بگذرد و اسناد این مکاتبات و خاطرات اهل فرهنگ و دولتمردان از این دوره انتشار یابد تا بتوان نسبت به این رخداد و اینگونه تصمیمات داوری درست و منصفانه ای کرد، اما ماجرای روز شنبه و باران شدیدی که بارید و رواق نمایشگاه و مصلی را در هم کوبید و آب فراوانی را در رواق جاگیر کرد و نیمه شبان برخی از دست اندرکاران ارشاد و نمایشگاه را به مصلی کشاند، تاییدی بود بر سخن کارشناسانه ناشران که این مکان، مکانی مناسب برای نمایشگاه نیست و بهترین مکان در وضعیت کنونی همان محل پیشین است.
شاید دوستان بگویند که باران قابل پیش بینی نیست،اما این باران های بهاری در نمایشگاه های پیشین هم سابقه داشت واتفاقا محملی بود برای شناخت و لکه گیری و پرکردن برخی روزنه ها در سقف های سالن های نمایشگاه و اصولا ناشران و ارشاد از باران پیش از نمایشگاه استقبال می کردند. ما بخش هایی از این گفت وگو را می آوریم و امیدواریم که آقای پرویز برای برخی از این پرسش هایی که طرح شد، پاسخ های معقولی بدهند وگمان نکنند که کارهایشان زیر ذره بین نیست.
نوشته دوست سالهای دورم سید مسعود رضوی در ویژه نامه ای که امروز در کارگزاران انتشار یافته است نیز گوشه های دیگری از تصمیمات را نقد می کند.
همچنین این نوشته(نمایشگاهی که نکوست از افتتاحیه اش پیداست) هم می تواند گوشه دیگری از بی برنامه گی ها در اختصاص غرفه را نشان می دهد.
در ضمن امروز گروه کتاب واندیشه روزنامه کارگزاران هم چهار صفحه برای نمایشگاه کتاب انتشار داده و البته درروزهای بعد هم این کار تداوم خواهد داشت.
روی مطلب آقای رضوی اگر کلیک کنید مطالب صفحات دیگر را هم د ربالای صفحه خواهید یافت.